benim hiç Çin’de bir ablam olmadı
hiç çiçekçi dükkânım İvan Milinski
üç Galata gecesi Ceneviz kerhânesinde
boyalı kunduralarıma büyük erkekliğime baktı kaldı
dişleri kâmilen altın dövülmüş bir kadının yüzü
peki bu Güzel Avratotu da kim yahu?
oldum olası ayakta bira içiyo
galiba yine yüz kişi ütülemiş kayıkta kızcağızı
biliyorsun işte bira içerken vergi vermek gücüme gidiyor arkadaş
hem ne demeye o Güllü Agop ukalâsı otobüs paramı çekecekmiş
eve gitmek istemiyorum, pazarlık ederiz hamamda yatarız
ulan git şimdi milli gelirden söz açma bana… defol bas git yıkıl
Mübeccel Mübeccel ben ben olayım da seni hiç anlamayım ha
n’olur uzat bacaklarını Galata’dan denizlere.
uzat uzat da zırlamadan anlat onikisi de deli olan kardeşlerini Mübeccel
anlat kimlerin yüreğinde Kız Kulesi gibi grev çivileri var
kimler boş sarnıçlara iğilmiş ha bağırır ha bağırır
sen kahırlanma bana,
gözlerim Çin’de benim çiçek bahçelerine kaçmış
benim hiç Çin’de bir ablam olmamış
hiç çiçekçi dükkânım olmamış
geceleri Galata’da gülerken bacaklarımız uzamış
alıştık artık ölüme
diyeceğim şu İvan Milinski:
ölüm için ayırdık geceleri gülerken Galata’da.