Ben bu dünyaya geldim geleli
Derd ile keder ile dolalı
Ne var ki halimden bilmeyeni
Ben o adama minnet eylemem
Har içinde biter bir ömrü çiçeği
Suyu derinden alır, derine çeker kökü
Dert ile avunur gönlümün köşesi
Ben o vicdansıza minnet eylemem
Garip bülbül gibi feryat ederim
Kederimden içim kan ağlar benim
Ne var ki derdime derman bilmez
Ben o tabibe minnet eylemem
Pir Sultan Abdal’ım ne söyler ne yazar
Kendi derdim ile boğulur azar azar
Ne var ki halimi bilmeyen gezer
Ben o cahile minnet eylemem
Salman Tin’in yorumladığı, Feyzullah Çınar’ın bu eseri, insanın iç dünyasına dokunan, derin bir felsefeyi barındıran bir ağıt gibi. “Minnet eylemem” nakaratı, insanın onurunu koruma, kendi ayakları üzerinde durma ve zorluklara…